Vişnap

Ekmeğe Tav Olan Martılar...

4
İstedim bugünkü fotoğraflar benden  olsun iyi veya kötü çekilmiş olsa da sonuçta benim fotoğraflarım olması gurur  veriyor bana .O günü martıları çektiğim günü unutmam mümkün değil.Kar bembeyaz pamuk gibi örtmüştü yerleri ağaçları ayrı bir havası oluyor kar manzaralarının hele  o çam ağacındaki görüntülerini seyretmek  vazgeçilmezlerimdendir.
Sahilde adamın biri bir bütün ekmeği hayrına martılara paylaştırmaya karar vermiş gelmiş ben de aynı anda gelipte denk düşünce zaman.Nasıl da şansım yaver gitmişti.Yaşasın  deyip bir sürü çılgın martıları fotoğraflamıştım. 

Nasıl da soğuktu o gün hava,ellerim buza kesmişti artık hissizleşmeye başlamıştı.Oysa bir sürü çekilecek fotoğraflanacaklar vardı.Eldivenlerimi giyip denedim ıhh olmuyordu.Ekmeği gören martıların ekmeğe hücumu annem korkuyorum da bunlar  hedefi şaşırıp ta beni gagalamaya başlamazlar  inşaAllah deyip ha bire  çekiyorum çekiyorum.


Çekiyorum ama aralarında kaldım bir sürüler ya o çığlıkları kulaklarımı tırmalıyor ürpertiyor beni.Ekmek veren adamda bana yardımcı oluyor usul usul veriyor ekmeklerini.
O gün denizin  çılgınlığı dahi bana  huzur vermişti demek ki deniz olsun da isterse  huysuz olsun ben göreyim her türünü severim buna  karar verdim o gün 

Bir de  yerdeydi martılar öyle  hareketliydiler ki takip etmekte zorlanıyordum deniz ile kaldırım arasında bir bariyerde yok ki ah ha denize bile düşebilirim de buzz gibi.Yaz olsa sorun değil  bu kar kış kıyamette vallahi kalbim durur. 
Martılar mutlu oldular bir lokma ekmek ile.Ya karşımda duran kuyruğunu ayaklarının arasına sıkıştırmış köpek dökülmüş tüylerinden belli ki  uyuz olmuş içim acıdı şanssızlığına kendini ısıtacak tüyleri bile yoktu garibimin.
Hoşçakalın,sevgilerimle.