Vişnap

Leylaklar açtı ...Yine can acısı...

4
Bu yılda leylakların açma vakti zamanı geldi.Çok severim koklamasını dalında seyretmesini.Benimde leylak ağacım vardı bir zamanlar .Canımın özü dikmişti .Gözüm gibi bakar kollardım.Suyunu verirdim .Sever okşardım yapraklarını ,gövdesini,Sanki can özümü sever gibi olurdum .

Kendi elleri ile dikmişti benim için canı için ben mutlu olayım diye.Beni bırakıp bu dünyanın acımasızlığı içinde giderken,bana senden kalan canlı hatırandı.Gel gör kollayamadım,koruyamadım acımasız ellerin zulmünden :( Kökünden söküp attılar  leylak ağacımı can özüm, annem:(

İşte  bundandır her leylak zamanı canımın acımaları :( Şimdi komşu bahçelerde seyredip kokluyorum leylakları... Dünyanın acımasızlığını ilk sen  öğretmiştin zaten bana can özüm ...Umarım oralar sakindir,huzurla uyu sen annem...