Vişnap

Lekesiz Zamanlar...

3
Biz eskiden,
Neşeli şarkılar söylerdik evimizin odaların da.
Sobanın etrafını sarmış,
Bir bardak tavşan kanı çayla.
Dalardık radyo tiyatroların da başka dünyalara.
Pembe pembeydi yanaklarımız hayata o zamanlar da.
Kaybetmemişti gözlerimiz masumiyetini sokaklarda daha.
Bir tabak kuru fasulyenin yanına,
Biraz bulgur pilavı.
Babamın kocaman yumruk darbesiyle kırılıp.
Acısını salmış kocaman bir kuru soğan.
Belki bir de çoban salata.
Ve bolca sevgi bulunurdu masamızda.
Kardeşimle benim
Kendimize ait bir odamız olmasa da
Çocuk saflığı kadar  güzeldi sabahlar.
Koşarken okul yolunda.
Üstelik daha dün kollarındaydık annemizin.
Bir simit,bir gazoz sevincini toplardık ders aralarında.
Bir yandan koştururken okul bahçesindeki çamların altında.
Yeşildik biz de en az onlar kadar.
Kaplamamıştı yüreğimizi beton duvarlar.
Sanırdık ki
Hep iyiler kazanır
Aşkı,hep iyiler bulurdu.
Yılmadıkça ve inatla durdukça karşısında kötülerin.
Filmlerde anlatılan masalların büyüsüne kapılmış.
O zamandan beri
Defalarca çaldı kapımı aşk.
Defalarca açtım duraksamadan.
Ve şimdi sorgu sual etmeden,
Yine giriyor kanıma.
Girme
Vuracaksan eğer bir daha!
Lekesiz zamanlardaki çocuğun aşka inanan deli yüreği,
Hâlâ çarpıyor bende…İNCİTME ..


                                                                                         Atilla Güler.....